วันนี้.. เป็นวันลอยกระทง
ซึ่งเค้าพึ่งมารู้เอาเมื่อวานว่าวันลอยกระทงน่ะ ..มันวันนี้ !!!
ถามว่ารู้มั้ยว่ามันกำลังจะถึง รู้ !! รู้ดีด้วย !!
แต่ไม่ยู้ ว่ามันวันไหนกัน พึ่งมารู้ว่าตรงกับวันเกิดของ น้องชาย เพื่อนหญิง(หรือทอม ?)(คนเดียวกันอย่าสับสน)
 
Happy Birthday To Rainny
มีความสุขมากๆ ปีนี้ถึงจะซื้อของให้ไม่ได้(เพราะงบหมด)แต่เค้าก็รักเรนมากๆเลยน้า
ถึงจะไม่ใช่น้องแท้ๆ แต่เรนก็ทำให้เค้ารู้สึกว่าเค้าได้น้องเพิ่มมาอีกคนซึ่งเค้าก็ชอบมากๆเลย
ฮ่าๆ ตลอดเวลาเอ่อ สาม เกือบสามปีเนอะ ที่รู้จักกันเค้ารักเรนมากเลย(แบบพี่น้องเพื่อน อย่าคิดมาก)
เพราะงั้นปีนี้ขอให้มีความสุขมากๆ เรื่องที่ไม่ชอบขอให้มันผ่านๆไป คิดใดหวังใดขอให้สมปรารถนา
ไหนๆก็มาเกิดตรงกับวันลอยกระทงแล้วก็ถือว่าโชคดีเนอะ เค้ามีรูปวาดให้ด้วย !!
ฮ่าๆ รูปนี้เค้าทำตั้งหลายชั่วโมงเชียวน้า เอ้า แปะปายยย
 
ใหญ่มากๆเลยเนอะ 
เอาหละ จบการฉลองวันเกิดแล้ว มาฉลองวนลอยกระทงกันเต๊อะ !!
มีใครไปลอยกระทงมาบ้าง
เค้าไม่ได้ลอยเสียดายก็เสียดาย แต่ว่าปีนี้มันไม่อำนวย ถึงบ้านจะไม่ท่วม
แต่ว่าไอ้ที่ที่ลอยเป็นประจำมันก็ท่วมไปหมดแล้ว เลยอดไปตามระเบียบฮ่าๆ
แต่โชคดีที่เว็บเอ๊กทีนมีให้ลอยกระทง เลยไม่รู้สึกว่า ปีนี้ไม่ได้ลอยกระทงแฮะ
มันมีการ์ดให้ด้วยดีมากๆเพื่อให้ได้ระลึกด้วย
ใครได้ไปลอยที่ไหนมาบ้างอย่าลืมเอามาเล่าสู่กันฟังน้า ~
หรือถ้าไม่ได้ไปลอยแต่ลอยกันในเอ๊กทีนก็อย่าลืมมาเล่าสู่กันฟังน้าว่าลอยน้ำบ่อไหน สะดวกๆหน่อย
เอาการ์ดมาอวดกันก็ไม่ว่าอะไร
ส่วนใคร อยากลอยบ้างก็ http://www.exteen.com/krathong/index.php?kp=37 ที่นี่เลยจ้า
 
 
สงกรานต์ปีใหม่วันนี้ขอให้ทุกๆคนมีความสุขไร้โศกนะคะ !!
 

{M.L.P.}M.L.Project chapter 2

posted on 05 Nov 2011 20:07 by elna-p-g-t in MLProject
กะว่าจะอัพบล๊อกนิยายเรื่องนี้อีกสี่ห้าตอน
ถ้าไม่มีคนมาอ่านจริงๆ
คงทิ้งเว็บอีกที่ไว้[เผื่อมีคนมาอ่าน !?]
ก็นะ นิยายแบบนี้มันคงต้องอัพในเว็บนิยายถึงจะถูก 
แต่มันว่างนี่นา อัพว่างๆคงไม่เป็นไรหรอกเนอะ
สำหรับคนที่สงสัยว่า
บล๊อกนี้มันอะไรวะ !? 
แล้วอยากอ่านต่อก็  จิ้ม ไปอ่านบทที่ 1 ด่วนๆ
วันนี้ก็คงเท่านี้มั่งเนอะ ไม่อะไรมากนักหรอก 
 
------------------------------------------------------------------------
 

ÉTÉ ’ S  Eyes

* 2 *

-- ไอ้หนุ่มฤดูหนาว --

 

 

 

 

 

 ..ในที่สุด ฉันก็ได้ไปทำกิจกรรมร่วมกับเพื่อนๆต้อนรับปิดเทอม( ที่แสนจะมีค่าและน้อยนิดเหลือเกิน )ซะที

 

ตั้งแต่วันที่ไปเดินซื้อหนังสือกับแว่นโก๊ะน้อยของฉันคราวก่อน

ฉันก็ติดแหง่กซี้แหงอยู่แต่ในบ้าน นั่ง นอน กิน เล่น นอน กิน นอน มันอยู่นั่น

 

วันนี้ได้ออกจากบ้าน แถมมาไกลถึงหัวหิน !! ฉันแทบจะกรี๊ดตายตั้งแต่

ที่ไอ้โย( เพื่อนสนิทฉันในกลุ่ม )โทรมาบอกเมื่อวันก่อนแล้วค่ะ

 

ตอนนี้อารมณ์ของฉันคึกคักเป็นพิเศษ จากที่บ้าอยู่แล้วมันเลยกลายเป็น

 

..บ้าขั้นเทพ !

 

 

ฉันฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีระหว่างเดินลากกระเป๋าเดินทางออกไปหน้าปากซอยเพื่อเรียกรถแท็กซี่

 

   ..ทริปนี้เพื่อนๆที่คณะตกลงเหมารถทัวร์ไปกลับกรุงเทพฯ-หัวหิน

แล้วก็จองโรงแรมริมหาดเอาไว้ ..แต่รายละเอียดปลีกย่อยว่าพักที่ไหน

หรือไปกี่คนฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

 

รู้แค่ว่าไปหัวหินสามวันสองคืนกับเพื่อนๆในคณะอีกประมาณ 12-15 คน

แค่นั้นเองล่ะ 

 

..เรานัดกันตอน 9 โมงเช้าที่หน้ามหา’ลัย  เห็นไอ้โยบอกว่ารถจะออก

ตอน 9 โมงครึ่ง ที่นัดมาก่อนเพื่อจะได้เช็คชื่อคนที่ไป แล้วก็เก็บเงิน

งวดแรกก่อน

 

เห็นเพื่อนฉันเป็นแบบนี้ แต่จริงๆมันก็อยู่อักษรฯนะคะ ไม่ใช่คณะท่องเที่ยว

 

 

ยังไงก็เถอะ บ้านไอ้โยมันเป็นบริษัททัวร์น่ะ เลยติดเชื้อคนที่บ้านมา

 

 

..อ้าว ?? ฉันยังไม่ได้บอกเหรอ ว่ารถทัวร์นี้มันของบ้านเพื่อนฉันเอง

 

ส่วนโรงแรมที่จองไว้... เอ้อ.. จริงๆต้องเรียกบ้านพักมากว่า

 

มันเป็นบ้านพักในหาดส่วนตัวของเพื่อนในคณะอีกคนนึง( เห็นโยบอก )

ที่มีพื้นที่กว้าง แล้วก็เพียงพอที่จะจุคนได้เกือบ 30 ชีวิตเชียวล่ะ

 

..ฉันเริ่มอิจฉาคนรวยขึ้นมามากมายก็เพราะมันเนี่ยแหละค่ะ

 

“ อ๊ะ.. จอดตรงนี้แหละค่ะพี่”  ฉันยื่นหน้าไปบอกคนขับรถ

เมื่อเห็นขอบรั้วของมหา’ลัย ตรงบริเวณใกล้ๆกับที่นัดกันเอาไว้

แล้วก็ควักตังค์จ่ายค่ารถ  ..ดีนะ เช้าๆรถยังไม่ติดมาก

 

ไม่งั้นคงได้จ่ายค่าแท็กซี่ไปมากกว่าร้อยแน่ๆ ( แค่นี้ก็ 79 บาทแล้ว )

 

ฉันคว้ากระเป๋าเดินทาง กระโดดลงจากรถ ถึงจะคึกแค่ไหนแต่ฉันก็ไม่ลืม

ที่จะปิดประตูรถเบาๆ( เป็นมารยาท หุหุ )

 

ฉันมองนาฬิกาข้อมือลายหมีพูห์ ( ชอบอ่ะ ..จะทำไม นี่ของแท้ด้วยนะเฮ้ย )

มันบอกเวลา 9 โมง 12 นาที

 

ถือว่าทันอยู่นะนี่~

 

ฉันสอดสายตามองหากลุ่มจารชนพันธุ์นรกทั้งหลายทั้งมวลทันที

แล้วก็เจอในเวลาไม่นาน

 

มันยืนกันเป็นกลุ่มที่.. บอกได้เลยว่าใหญ่อ่ะค่ะ ?

 

แต่ฉันแปลกใจว่ะ ? คณะเรามีแค่ 17 คน เป็นอย่างมากที่จะไปเที่ยวด้วย แต่ไอ้กลุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันนี้.. ดูยังไงๆก็ 20 เศษๆได้แล้วนะ

 

อาจจะเป็นทริปอื่นของเพื่อนในมหา’ลัยก็ได้มั้ง ?

 

ความคิดนี้แล่นผ่านเข้ามาในหัว ..แต่ในอีกวินาทีต่อมา ฉันก็รู้ว่ามันไม่ใช่

อย่างที่คิด เพราะเห็นร่างของเพื่อนสาวตัวสูงโย่งทะลุ 177 เซนฯ

กำลังยืนถือโทรโข่งอยู่แถวๆกลุ่มนั้น

 

“ เฮ้ย ! โย ! “

 

ฉันลากกระเป๋าตรงไปหาไอ้โยทันที  มันหันมาทางฉันแล้วยิ้ม

 

“ เต้ !”  เสียงมันเหมือนดีใจมากๆที่เห็นฉัน

 

โอ้ว ! ดีใจที่ได้เจอเพื่อนแกขนาดนั้นเลยเหรอวะโย เต้ล่ะซึ้งจริงๆ

..ฉันกำลังจะเดินเข้าไปกอดมันอยู่แล้วค่ะ   แต่ว่า..

 

“ จ่ายงวดแรกมาก่อนเลยแก 200 !  อย่าชักช้า”

 

 

..ด๋อยโย

 

 

“ เอาไปเลย ! แม่ง..! เจอหน้ากันก็ทำงี้ใส่เลยใช่ป่ะ !? “

 

ฉันแยกเขี้ยวใส่แล้วก็ควักแบงก์แดงให้มันไปสองใบ ไอ้โยฉกเงินไปจากมือฉันอย่างไวอ่ะ..

 

แล้วมันยังมีหน้ามายิ้มแฉ่งให้ฉันด้วย..

 

“ ..โห่ ! เต้เพื่อนเลิฟ.. เราล้อเล่นน้า~ อย่าโกรธนะจ้ะ ”

 

 

...เอื๊อก !

 

ฉันรู้สึกว่าน้ำลายมันหนืดๆยังไงไม่รู้ 

 

..ฉันเป็นโรคแพ้รอยยิ้มอ่ะค่ะ โดยเฉพาะรอยยิ้มของคนน่ารักๆ

 

คือว่า สังเกตจากส่วนสูงแล้วก็การพูดจาแบบทำร้ายจิตใจของไอ้โย

 

น่าจะพอเดากันได้ว่ามันน่ะ.. ทำตัวห่างไกลคำว่ากุลสตรีพอสมควรเลย

 

หัวมันเนี่ยซอยสั้นระคอแล้วย้อมสีน้ำตาลดำ ส่วนสีตาเป็นสีน้ำตาลเข้ม

ซึ่งเป็นสีธรรมชาติอยู่แล้ว ไม่ได้ใส่เลนส์แต่อย่างใด หน้าตาจัดว่าคม

เลยล่ะ เพราะแม่โยเป็นลูกครึ่ง.. ไอ้โยก็ถือว่าเป็นลูกเสี้ยวแถมด้วย

ส่วนสูงและนิสัยเล่นขี้ ( ขี้เล่น ) ทำให้โยเป็นพวกน่าคบสุดๆ

 

 

...แถมฉันยังเคยเห็นแฟนคลับโยด้วย  เป็นน้องๆมัธยมจาก รร.เก่ามัน

ซึ่งมีแต่ผู้หญิง ( เหอะๆ )

 

..และก็อีกอย่างแหละค่ะ ถึงโยจะเป็นแบบนี้ แต่ก็ไม่ใช่ทอมอยู่ดี

เป็นผู้หญิงแท้ๆ ( ที่หน้าไม่ให้ ) แค่นั้นเอง

 

 

ความจริงช็อกโลกอีกประการเกี่ยวกับมันก็คือ.. มันก็มีแฟนแล้วค่ะ

( อย่างที่บอกไงว่าเพื่อนๆในกลุ่มฉันมีแฟนไป 2 แล้ว รวมโก๊ะก็ 3แล้ว )

 


“เต้..แกเอากระเป๋าไปเก็บที่รถก่อนสิ เมื่อกี้เห็นโก๊ะกับพรีมเพิ่งเดินไป”

 

 

ฉันพยักหน้าหงึกหงัก เห็นว่าโยกำลังยุ่งๆอยู่กับการเช็คชื่อแล้วทวงหนี้

ระหว่างเดินไปที่รถ ฉันสังเกตเห็นคนบางคนที่ยืนคุยอยู่แถวนั้น ชัวร์เลยว่า

จะไปทริปนี้ด้วยกันเพราะพวกเขาก็หิ้วๆลากๆกระเป๋าเดินทางกันมา

 

..แต่มันไม่ใช่เด็กคณะฉันนี่หว่า  ?

 

ไม่ใช่รุ่นพี่ ไม่ใช่รุ่นน้องด้วยนะเนี่ย... มาจากไหนนะ ?

 

ฉันส่งกระเป๋าให้คุณลุงคนขับ เก็บงำความสงสัยเอาไว้ถามเพื่อน

 

ฉันหันไปเห็นเพื่อนสนิทของฉันอีกคน เธอคือ พรีม..

 

 

“ พรีม.. พรีม.. ! พรีมเว้ย.. ! เฮ้ย !! ไอ้หมูพรี๊มม!! “

 

 

ได้ผลชะงัดนัก.. หูของคนเราเป็นไรกันนะ เรียกดีๆไม่ชอบ ชอบให้ด่าถึงจะสนใจ..

 

“ กรี๊ด !! ไอ้เต้.. เดี๋ยวฉันก็จับแกยัดถังน้ำมันซะหรอก !! มาถึงก็ปากหาเรื่องเลยนะยะ”

 

พรีมของฉันเป็นผู้หญิงค่อนข้างเจ้าเนื้อ ไว้ผมยาวประบ่า ผิวขาวมาก

แล้วก็หน้าออกหมวยๆ เตี้ยกว่าฉันนิดนึง  เธอเป็นคนแรกในกลุ่มที่มีคู่แล้ว